بازی زندگی


شبیه بازی چاله چوله آتاریه !

( اونایی که آتاری بازی کردن میدونن کدومو میگم. یه بازی داشت امروز بعد 20 سال فهمیدم اسمش Bobby is going home بوده ما بهش میگفتیم چاله چوله! )

 

تنهایی شاید یک راه باشد

 

قشنگه اما سخته. مراحل مختلفی داره. باید از روی موانع و چاله ها بپری تا برسی به خونه ی آرامشت. اگه نری و نپری نمیرسی، اگه بلند پروازی کنی سرت میخوره به پرنده ی بالا سرت و میسوزی!! این مرحله ای که من الان هستم نزدیک آخراشم... آخراش سخت تره و استرس بیشتری داره! باید دقیق و درست بپری! قسمت آخر از اون پل هایی داره که باز و بسته میشه. انگار باتلاقه و میخواد ببلعتت! پریدن از روش خیلی سخته...

 

اما وقتی با موفقیت بپری، راحت میری و میرسی به منزل مقصود. تو یه خونه خوشکل میخوابی و ستاره ها برات لالایی میخونن...

 

تنهایی شاید یک راه باشد

 

پ.ن: ... استراحت کوتاهه آخه بازی ادامه داره ...

پ.ن: اینم از اولین پستم در سال 90 ! توش پر حرف از جنس رمز و راز بود!

پ.ن: اینم لینک دانلود خود بازی و لینک دانلود مبدل بازی های آتاری که باید نصب کنید.


/ 12 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
Aria Lonely

میدونی از اسم وبلاگت اتفاقی دیدم و اومدم وبت و خوب مهر ماهی هستم و جذب شدم اولین پست 90 هم که پر از راز و رمز بود جالب بود یادی از کودکیهات شاد باشی

آرزو

سال 90 آدم رو به یاد دقیقه ی 90 فوتبال می ندازه همون لحظه هائی که میشه سرنوشت زیرو رو بشه...

مهرنوش

فقط خدا کنه عین سوپر ماریو که بعد از کلی پدر سوخته بازی و کشتن غول های رنگارنگ آدم به یه پرنسس زپرتی میرسه که دو زار نمیارزه, توی اون خونه که مجل آرامش است و این حرفا یه پرنسس درست و درمون باشه که آخز نگی زکی, این بود؟![نیشخند]

محیا

[خنده] دمت گرم

آوین

تنهایی شاید یک راه باشد قشنگ بود .یه راه سخته ولی بعضی وقتا مجبوری توش قدم برداری سخت تر وقتیه که بعد یه تنهایی طعم حضور یه همراه رو بچشی و بعد دوباره تنها شی اولش میگی من دیگه ادامه نمیدم ولی بعدش بعدش قدم هاتو محکم تر برمیداری تا به جایی که باید برسی [چشمک]