چقدر سخته که يه اميدی داشته باشی ولی بدونی که احتمال اينکه به اميدت برسی نزديک به صفره ... نميدونم ، اما فکر ميکنم شايد خيلی ها مثل من ازين يه ذره اميدها برا خودشون داشته باشن !! اينکه شايد يه روزی برسه و به خواستشون برسن ... حالا هرکس به نوعی ... تو هم شايد عضو اون خيلی ها باشی و حرفامو بفهمی.

يکی از دوستام گفت چنين چيزی هيچوقت اتفاق نميفته ...  منطقا حرفش درست بود ولی من بازم نتونستم قبول کنم . در صورتی که (شايد) بايد قبول ميکردم ... نميدونم شايد تو اين مورد خودم ، حرف خودم رو نقض کردم ...

اما من خودم از اين يه ذره اميد ها زياد دارم !!! حالا خدا ميدونه که هيچ و پوچه يا نه ... به خيلياشون دل بستم و هچنان اميدوارانه در انتظار ... از بعضياش هم شايد ماه ها و سال ها بگذره ...

ولی الان ميبينم که چند روزه باز بهم ريختم ! دليلش همينايی بود که گفتم ... شايد بعضياش رو ديگه بايد فراموش کنم .

خدا نکنه يه روز اميد يکی نااميد شه !

سرزنشم نکن ... اين بيچاره هم اميدش داره نااميد میشه ...

نشنيدی ميگن :

* هيچ وقت اميد کسی رو ازش نگير ! چون شايد تنها چيزيه که براش باقی مونده ...*

 

 

 

 مردم دلتـنـــگ را خلوت گزيـدن ميکـشـد                                           

                                 عاشقــان را درد از جـانـان بريـدن ميکشـد

 گر اميد وصل باشد زهر هجران تلخ نيست                                         

                                  روح عاشق را به دلـبـر نارسيدن ميکشـد

ای پری بی گريه ی شب ها در آغوشم بيا                                         

                                  صـيـد گر را در پی آهـــو دويدن می کشـد

 پيش چشم باغبــــــان آهنگ گلچيــنی مکن                                          

                                 کان جگر خون را خيال غنچه چيدن ميکشد

 روشنی رفت از دو چشمم عطر پيراهن کجاست ؟!                                 

                                     پير کنعانم مرا يوســف نديــدن می کشد !!!